Η οργή στη Γαλλία δεν υποχωρεί και ο Μακρόν μένει με την πλάτη στον τοίχο

Κύμα διαδηλώσεων διατρέχει τη Γαλλία. Η οργή για τις συνθήκες στα σχολεία συναντά την αγανάκτηση για το υψηλό κόστος ζωής και τη δυσαρέσκεια προς μια κυβέρνηση που κατηγορείται ότι ελάχιστα πράττει για τα προβλήματα των πολιτών.

Το Σάββατο κατέβηκαν στους δρόμους περίπου 800.000 άνθρωποι σε όλη τη χώρα. Το υπουργείο Εσωτερικών κάνει λόγο για 550.000. Η κυβέρνηση κατέφυγε στην καταστολή και έχασε εντελώς τον έλεγχο της κατάστασης. Στο Παρίσι οι συγκρούσεις έφτασαν ως τις παρυφές του προεδρικού μεγάρου των Ηλυσίων. Ταραχές ξέσπασαν και σε άλλες γαλλικές πόλεις, από τη Μασσαλία έως το Μπορντό και τη Λιμόζ. Στη Λιμόζ το καμπαναριό του δημαρχείου κατέρρευσε έπειτα από εμπρησμό.

Ανάρτηση του λογαριασμού Globe Eye News, με ημερομηνία 18 Οκτωβρίου 2026, αναφερόταν σε μαζικές διαδηλώσεις στη Γαλλία κατά του υψηλού κόστους ζωής και της επιδείνωσης των δημόσιων υπηρεσιών.

Η κυβέρνηση απέδωσε τη βία σε ομάδες της άκρας αριστεράς, κατά τη διατύπωσή της, καθώς και σε εγκληματικά στοιχεία που, σύμφωνα με τις αρχές, υποκίνησαν τις λεηλασίες. Ο υπουργός Εσωτερικών Λοράν Νουνιές δήλωσε ότι η αστυνομία προχώρησε σε 2.400 συλλήψεις σε όλη τη Γαλλία. Ένας διαδηλωτής έχασε τη ζωή του από ανακοπή. Εκατοντάδες άνθρωποι τραυματίστηκαν, ανάμεσά τους και μαθητής που ακρωτηριάστηκε από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης. Το απόγευμα της Κυριακής η αστυνομία συγκρούστηκε ξανά με διαδηλωτές στην πλατεία της Δημοκρατίας (Place de la République) και έκανε χρήση δακρυγόνων.

Πριν από τα δημαρχεία που βανδαλίστηκαν και τα καταστήματα που λεηλατήθηκαν, η κυβέρνηση είχε ήδη δημιουργήσει τις συνθήκες για αυτές τις σκηνές βίας, επισημαίνει η γαλλική Humanite. Η στρατηγική της, γράφει, θυμίζει την επικοινωνιακή τακτική του Gérald Darmanin πριν από τη διαδήλωση στο Sainte-Soline, τον Μάρτιο του 2023. Ανάμεσα στην υποτίμηση του μεγέθους των κινητοποιήσεων και στην τακτική της σκόπιμης όξυνσης, η κυβέρνηση δείχνει να έχει χάσει τον έλεγχο μιας κοινωνικής σύγκρουσης, απέναντι στην οποία δεν άνοιξε ποτέ την πόρτα του διαλόγου.

Μία ημέρα νωρίτερα, την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, ο Νουνιές είχε δηλώσει ότι, απέναντι στον κίνδυνο σοβαρών αστικών ταραχών, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν όλα τα είδη μη θανατηφόρων όπλων.

Ερωτήματα γύρω από τον ρόλο της αστυνομίας

Στη γαλλική πρωτεύουσα, η πρώτη αναπληρώτρια δήμαρχος του Παρισιού, η σοσιαλίστρια Lamia El Aaraje, κατήγγειλε επίπεδο βίας που, όπως είπε, δεν νομίζει ότι έχει ξαναεμφανιστεί. Ο ρόλος της αστυνομικής διεύθυνσης γεννά ερωτήματα.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμούσαν ότι στην επαρχία θα συμμετείχαν 60.000 έως 110.000 διαδηλωτές. Μόνο στο Παρίσι ο αριθμός έφτασε τις 110.000, σύμφωνα με όσα έδωσε το βράδυ του Σαββάτου ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί. Οι διοργανωτές υπολόγισαν ότι οι διαδηλωτές σε όλη τη Γαλλία ανήλθαν σε 800.000.

Οι αμφιταλαντεύσεις των υπηρεσιών της αστυνομικής διεύθυνσης για τη διαδρομή δεν βοήθησαν να αποφευχθούν οι συγκρούσεις στην αρχή της διαδήλωσης. Η πορεία θα ξεκινούσε από την place de la République και θα κατέληγε στην place de Clichy. Οι μαθητές απέρριψαν αυτή τη διαδρομή και κατευθύνθηκαν προς την place de la Nation, όπου δεν υπήρχαν αστυνομικές δυνάμεις. Εκεί, σημειώνει η Humanite, επικράτησε ασυνήθιστη ηρεμία.

Στην place de la République η ορχήστρα Nouveau Monde, που επρόκειτο να δώσει συναυλία σε στήριξη των διαδηλωτών, δέχθηκε αστυνομική επέμβαση, αν και η συγκέντρωση είχε δηλωθεί κανονικά στις αρχές. Τα δακρυγόνα χρησιμοποιήθηκαν εκτεταμένα.

Αυτή η επιθετική τακτική διατήρησης της δημόσιας τάξης, ενώ η κατάσταση ήταν ήρεμη, είχε ως κύρια συνέπεια να διασπαστεί η πορεία σε μικρές ομάδες διαδηλωτών, που κινήθηκαν προς διαφορετικές κατευθύνσεις.

Ο Νουνιές υποστήριξε το ίδιο βράδυ ότι δεν υπολογίστηκε λανθασμένα το μέγεθος των αστυνομικών δυνάμεων. Αντιμετώπισαν, είπε, μαζική άφιξη ατόμων που προκαλούσαν καταστροφές και λεηλατούσαν καταστήματα. Δρούσαν σε ομάδες, διασκορπίζονταν και διαχέονταν στον χώρο, και είναι πολύ δυσκολότερο να περιοριστούν όταν βρίσκονται διασκορπισμένοι.

Αδικαιολόγητη βία

Τα λόγια του υπουργού Εσωτερικών φανερώνουν έμμεσα την αποτυχία της επιχείρησης για τη διατήρηση της δημόσιας τάξης.

Για τον πολιτικό επιστήμονα Sebastian Roché, ειδικό σε θέματα αστυνομίας και διευθυντή ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS), η 17η Οκτωβρίου σηματοδοτεί την κατάρρευση του γαλλικού μοντέλου διατήρησης της δημόσιας τάξης. Την αποδίδει σε ερασιτεχνισμό που συνοδεύτηκε από μεροληπτική προσέγγιση.

Το πρωί δημοσίευσε σειρά αναρτήσεων στον λογαριασμό του στην πλατφόρμα Bluesky, με αυστηρή κριτική στην κυβερνητική διαχείριση.

Έγραψε ότι είναι προφανές πως οι αναφορές των υπηρεσιών εδαφικών πληροφοριών και των μονάδων της δικαστικής αστυνομίας είτε δεν διαβάστηκαν είτε δεν έγιναν κατανοητές από τον υπουργό. Ο μηχανισμός, πρόσθεσε, ήταν εντελώς ανεπαρκής σε πολλά σημεία, επικρατούσε χάος και η αστυνομία ασκούσε συχνά αδικαιολόγητη βία, χωρίς αυτό να οδηγεί σε αποτελεσματικά αποτελέσματα.

Το Σάββατο, δημοσιογράφοι της εφημερίδας L'Humanité που βρίσκονταν στην πορεία του Παρισιού διαπίστωσαν ότι, στη διάρκεια των συγκρούσεων, γινόταν συστηματική χρήση εκτοξευτών σφαιρών από καουτσούκ (LBD) και κροτίδων κρότου-λάμψης. Συχνά τις χρησιμοποιούσαν μικρές αστυνομικές ομάδες που επιχειρούσαν απομονωμένες από τις υπόλοιπες δυνάμεις.

Ο Sebastian Roché επισημαίνει επίσης τις συνέπειες που είχε για την κυβέρνηση η ιστορικά εκτεταμένη καταστολή του μαθητικού κινήματος. Από την έναρξή του έχουν γίνει περισσότερες από 8.000 προσαγωγές και κρατήσεις για ανάκριση. Η στρατηγική της αποκλειστικά κατασταλτικής αντιμετώπισης ανηλίκων, όπως αναφέρει, κατανάλωσε εργατοώρες δημοσίων υπαλλήλων χωρίς αποτέλεσμα και υπερφόρτωσε τους μηχανισμούς συνεργασίας αστυνομίας και δικαιοσύνης.

Ο Μακρόν με την πλάτη στον τοίχο

Την επομένη των μαζικών διαδηλώσεων ο Γάλλος πρόεδρος υπερασπίστηκε το κύρος του κράτους, που έχει πληγεί σοβαρά από τις συγκρούσεις των τελευταίων σαράντα οκτώ ωρών. Δεν παρουσίασε, όμως, καμία συγκεκριμένη απάντηση στα προβλήματα που αναδείχθηκαν στις 17 Οκτωβρίου.

Η οργή και η ντροπή που εξέφρασε την Κυριακή ο Εμανουέλ Μακρόν δεν φάνηκαν αρκετές για να καλυφθούν οι αδυναμίες μιας εξουσίας φθαρμένης από τις κρίσεις. Το μήνυμά του διατυπώθηκε την παραμονή τριήμερης περιοδείας του στη Μέση Ανατολή. Στόχος ήταν να καθησυχαστούν οι Γάλλοι, που είχαν μείνει εμβρόντητοι από τα γεγονότα, αλλά και οι χρηματοπιστωτικές αγορές.

Στο επίσημο και επιβλητικό περιβάλλον του γραφείου του στο Μέγαρο των Ηλυσίων, ο Εμανουέλ Μακρόν εκφώνησε ομιλία λίγο μετά τις 20:00. Κράτησε περίπου δέκα λεπτά.

Δήλωσε ότι ακραία στοιχεία από μικρές ομάδες της άκρας Αριστεράς, στα οποία προσχώρησαν πολλοί παραβατικοί, επιδόθηκαν σε ανεξέλεγκτη βία στις πόλεις. Διαχώρισε αυτές τις ενέργειες από τις διαδηλώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, που διατύπωναν νόμιμα αιτήματα.

Την ίδια ώρα είπε ότι όλοι όσοι υποστηρίζουν σήμερα πως το επείγον είναι να βγει ο κόσμος στους δρόμους, να διαδηλώσει και να δημιουργήσει αταξία έχουν μόνο έναν στόχο: να βλάψουν τη Δημοκρατία.

Πρόσθεσε ότι θα είναι αμείλικτος απέναντι στους ταραξίες και σε όσους καταφεύγουν στη βία. Αν και αρχικά είχε ζητήσει περισσότερη ενσυναίσθηση κατά την τήρηση της τάξης γύρω από τα σχολεία που τελούσαν υπό αποκλεισμό, ισχυρίστηκε ότι οι δυνάμεις της τάξης και οι υπηρεσίες εσωτερικής ασφάλειας έχουν την υποστήριξη του έθνους.

Ως προς την ουσία των αιτημάτων, ο πρόεδρος δήλωσε ότι κατανοεί τη βαθιά αγωνία που εκφράζει η νεολαία. Δεν παρουσίασε καμία συγκεκριμένη πρόταση για τις βασικές διεκδικήσεις του μαθητικού και φοιτητικού κινήματος, που κινητοποιείται εδώ και σχεδόν έναν μήνα.

Ο Εμανουέλ Μακρόν ζήτησε επίσης από τον πρωθυπουργό Λεκορνί να συγκαλέσει όλα τα πολιτικά κόμματα, τις επαγγελματικές οργανώσεις και τα συνδικάτα, προκειμένου να εξασφαλίσει από αυτά σαφείς και δημόσιες θέσεις.

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow